De opzet. Eerst uit de losse pols, met houtskool. Daarna overgetrokken met acrylstift.
Ik wilde iets kenmerkends van onze familie terug laten komen, en dan kom je al snel uit bij de boot. Grappig hoe je door allerlei dingen geinspireerd raakt. Op het moment dat ik dit schilderde keken Dave en ik namelijk een serie over tijdreizen. Dat zie je hier ook gebeuren, en gaf me de gelegenheid om de achterkant van de boot ook nog te schilderen. Op de achtergrond uiteraard de Nieuwkoopse Plassen.
Iets wat ik samen met mijn moeder heb mogen doen, is een busreis maken langs de glasramen van Marc Chagall. Hier hebben we geweldige herinneringen aan. En dus ook alle reden om dit in het schilderij te verwerken. Voor een complete verslaglegging van deze reis, die de link hieronder.
Hier is een fragment te zien van de glasramen in Metz, met prachtig geel. Je ziet een vis met borsten, symbool voor vruchtbaarheid. En, niet Maria, maar de Moeder met het kind. Die symbool staat voor het nooit verloren gaan van het Joodse volk. Ondanks alle vervolgingen, is er altijd weer hoop. Ten slotte, Jezus aan het kruis, die bij Chagall symbool staat voor het lijden van de Joden.
Zo vulden zich langzaam alle vakjes. Roze moest erbij en groen. Later heb ik de zwarte lijnen allemaal nogmaals overgetrokken, zodat deze weer strak werden. Ook moest er nog iets bij in de linker bovenhoek.
Detail van de boot.
En zo hangt het schilderij nu ingelijst op de slaapkamer van mijn ouders. De donkere lijst sluit mooi aan bij de zwarte lijnen. Ook komt het schilderij op deze grote muur mooi tot zijn recht.
