Porselein

Delfts blauw

In juni 2024 heb ik met mijn moeder een dagje Delft gedaan. Naast struinen door alle winkeltjes met Delfts blauw, hebben we ook zelf een tegel beschilderd bij Heinen Delfts Blauw. Best nog wel ingewikkeld, volgens de originele techniek, maar heel leuk om te doen.
Ik vroeg de lerares daarom of je dit ook thuis zou kunnen doen. Helaas zei ze dat je zonder oven die op 1200 graden kan, en het recept voor de verf – wat ze uiteraard niet aan mij gingen prijsgeven – niet heel ver komt. Wel gaf ze als alternatief de tip: porselein. Tegels of vaasjes kun je in iedere kringloop kopen, met stift of verf versieren en thuis in de oven afbakken.
Daar ben ik toen mee begonnen, en heb het in de periode dat ik ziek thuis zat, weer een beetje opgepakt. Wel lastig als je dubbel ziet, maar op dit gepriegel kon ik nog net aan scherpstellen, ook zonder ooglapje. Het is flink balen, maar: When feeling blue, dan maar Delfts blue.
20240902_144320

Dus toen zelf maar wat blanco tegeltjes besteld en aan de slag gegaan. Hier vers uit de oven…

20240621_235321

En nog meer porselein:

IMG-20240831-WA0010
20240902_144933

Bekijk ook

Mijn andere werk

Aquarel

Verloofd

Het moment van onze verloving, vastgelegd in aquarel. Afgelopen wintersportvakantie werd ik verrast door Dave, die boven op de berg op zijn knieen ging. Een supermooi moment. Ik ben blij dat het is vastgelegd en dat ik het zelf na heb kunnen schilderen. Dat was wel een uitdaging, vooral de jassen. Maar wat is er leuker dan dit moment nu in de woonkamer te hebben hangen?

Olieverf

Voor Mam

Wanneer je moeder vraagt om een schilderij voor op haar slaapkamer, en je daarin de volledige vrijheid geeft… Dan kan dit zomaar het resultaat zijn. Het roze en blauw matcht met de kleuren van de slaapkamer en voor de rest ben ik lekker losgegaan met kleur. Het geheel lijkt op een bloem in glas-in-lood, en bij ieder vakje is goed nagedacht over de invulling. Onze boot is te zien, de Nieuwkoopse Plassen, en fragmenten van de glasramen van Marc Chagall in Metz, die we hebben gezien tijdens onze busreis samen. De zwarte lijnen maken dat je kan blijven kijken.

Aquarel

Victory

Dat leek me de best passende naam voor dit tweeluik. Een overwinning. Schoonheid en kracht na alle ellende. Waar ik mijn rug eerst altijd lelijk vond door mijn litteken, en daarom nooit een open rug zou dragen, durf ik hem nu met trots te laten zien.