Ook deze licht blauwe kandelaar, veranderde in een Delfts blauwe.
Mijn liefde voor Delfts blauw gaat niet onopgemerkt. In een herfst-stilleven verandert een groene pompoen in een Delfts blauwe. Gelukkig zijn blauw en oranje complementaire kleuren en versterken ze elkaar. In dat opzicht dus een goede match.
Ook deze licht blauwe kandelaar, veranderde in een Delfts blauwe.
Het moment van onze verloving, vastgelegd in aquarel. Afgelopen wintersportvakantie werd ik verrast door Dave, die boven op de berg op zijn knieen ging. Een supermooi moment. Ik ben blij dat het is vastgelegd en dat ik het zelf na heb kunnen schilderen. Dat was wel een uitdaging, vooral de jassen. Maar wat is er leuker dan dit moment nu in de woonkamer te hebben hangen?
Wanneer je moeder vraagt om een schilderij voor op haar slaapkamer, en je daarin de volledige vrijheid geeft… Dan kan dit zomaar het resultaat zijn. Het roze en blauw matcht met de kleuren van de slaapkamer en voor de rest ben ik lekker losgegaan met kleur. Het geheel lijkt op een bloem in glas-in-lood, en bij ieder vakje is goed nagedacht over de invulling. Onze boot is te zien, de Nieuwkoopse Plassen, en fragmenten van de glasramen van Marc Chagall in Metz, die we hebben gezien tijdens onze busreis samen. De zwarte lijnen maken dat je kan blijven kijken.
Dat leek me de best passende naam voor dit tweeluik. Een overwinning. Schoonheid en kracht na alle ellende. Waar ik mijn rug eerst altijd lelijk vond door mijn litteken, en daarom nooit een open rug zou dragen, durf ik hem nu met trots te laten zien.