Tekening

Zelfportret met ooglapje

Het is gelukkig alweer een tijdje geleden dat ik dit ooglapje moest dragen, vanwege dubbelzien. Deze tekening is een herinnering aan die periode, met veel vragen en angst of het weer goed ging komen. Maar ook de moed om er iets moois van te maken, dan maar met een Delfts blauw ooglapje. Dat zit allemaal in deze tekening, een nagetekende selfie. Op de achterkant, het karton, van een tekenblok. Ik heb hem laten inlijsten en samen met de 2 andere schilderijen, vormt het weer een mooie aanvulling op mijn huis. Ik word gelukkig als ik er naar kijk.
20241120_225202
You make all things work together
For my future and for my good

You make all things work together
For Your glory and for Your name

I know nothing has been wasted
No failure or mistake

You’re an artist and a potter
I’m the canvas and the clay

– Pat Barret
20241120_225202

Bekijk ook

Mijn andere werk

Aquarel

Verloofd

Het moment van onze verloving, vastgelegd in aquarel. Afgelopen wintersportvakantie werd ik verrast door Dave, die boven op de berg op zijn knieen ging. Een supermooi moment. Ik ben blij dat het is vastgelegd en dat ik het zelf na heb kunnen schilderen. Dat was wel een uitdaging, vooral de jassen. Maar wat is er leuker dan dit moment nu in de woonkamer te hebben hangen?

Olieverf

Voor Mam

Wanneer je moeder vraagt om een schilderij voor op haar slaapkamer, en je daarin de volledige vrijheid geeft… Dan kan dit zomaar het resultaat zijn. Het roze en blauw matcht met de kleuren van de slaapkamer en voor de rest ben ik lekker losgegaan met kleur. Het geheel lijkt op een bloem in glas-in-lood, en bij ieder vakje is goed nagedacht over de invulling. Onze boot is te zien, de Nieuwkoopse Plassen, en fragmenten van de glasramen van Marc Chagall in Metz, die we hebben gezien tijdens onze busreis samen. De zwarte lijnen maken dat je kan blijven kijken.

Aquarel

Victory

Dat leek me de best passende naam voor dit tweeluik. Een overwinning. Schoonheid en kracht na alle ellende. Waar ik mijn rug eerst altijd lelijk vond door mijn litteken, en daarom nooit een open rug zou dragen, durf ik hem nu met trots te laten zien.